Vogeltrek heeft dubieuze kanten

Ach, ach, lieve knofvogelfans! Nou moeten de Garlicbirders toch wel even wat kwijt inzake de, nu alweer flink op gang zijnde, vogeltrek: ‘Stelletje kutvogels!’. Zo, dat is er uit! Lopen ze de halve dag rond langs de Slikken van Flakkee, mooi weertje, hoewel wat fris, terwijl boven hun hoofden, veelal ongeveer van west naar oost, achter elkaar groepen vogels, of groepjes, of enkelingen, maar alles bij elkaar duizenden overvliegen. Mooi toch, zou u zeggen…Ja, zeker, mooi. En jawel, de vele honderden kieviten, ’t is leuk om te zien (en als de vogelbeschermers nou nog 1 keer beweren dat het slecht gaat met deze vogels, dan zullen de GB’ s roepen: ‘Joh, doe toch niet zo achterlijk!’). En die honderden koperwieken, echt heel leuk, toen ze zich eens goed lieten zien in de duindoornstruiken…maar die kleine vogeltjes van ongeveer het formaat vink die zonder onderbreking over kwamen, die bleven gewoon stug doortrekken. Niks even zitten in struik of boom; niks foerageren, zich te goed doend aan bes of zaad…Nee, ze vlogen als gekken door, richting oost. En nou hebben onze knofvogelvrienden duizenden vogeltjes gezien zonder te weten wat het waren. Lekker vogelen, hoor! Dat schiet zo niet op. En dan kunnen ze vele honderden ganzen hebben gezien (grauwe, rot, brand en nijl), dodaarsjes, wintertalinkjes, smienten, putters, een hoop zwanen, een havik, een smelleken, en zelfs een nieuwe op de lijst: de (hier zeldzame) grote pieper, maar toch is dat met die overtrekkende kutvogeltjes geen bevredigend vogelen. En dan hebben we het niet eens over al dat piepend, kwetterend en zingend volk dat weigerde te gaan topzitten, en zich verborgen hield in struik en boom. Wacht maar, ettertjes, tot de blaadjes gaan vallen!

Maar Tiengemeten maakt veel goed

De Garlicbirders laten zich door de frustratie van zaterdag niet op de kop zitten: vandaag togen ze gewoon weer naar Tiengemeten. En ook daar namen ze heel wat kleinere vogeltjes niet waar, maar toch op minder tergende wijze: het eiland ligt niet echt op de trekroute van de kleinere vogels. Maar wat het eiland (op hoogtijdagen helaas een natuurkermis, maar op maandagen, als het Rien Poortvlietmuseum en het bezoekerscentrum zijn gesloten nog goed te pruimen), wat het eiland aan fraais te bieden had, woog beslist tegen het ongeziene op. Wat dacht u van zo'n 60 tot 70 grote zilverreigers bij elkaar in de grote plas in het oostelijk deel! Diezelfde plas waar honderden kieviten en misschien wel duizend wintertalingen rondzwermden. En what about de bijzonder fraaie waarnemingen van bruine kiekendieven, een bruine kiekendief en slechtvalk samen, blauwe kiekendieven, een torenvalk, een schijtende buizerd!? En als kers op de taart, aan het eind van hun wandeling, spotten onze knofvogelvrienden een klapekster! Het gemaskerde beestje liet zich 2 keer heel goed zien. Kijk, en dat maakt het vogelen zo mooi, ondanks de teleurstellingen en frustraties die er ook zijn.

Vragen en een nieuwe op de lijst

Gewapend met broodjes chorizo togen enkele Garlicbirders zaterdagochtend vroeg welgemoed naar de Westplaat, onder een prachtig heldere ochtendzon. Wat was er vrijdag, volgens waarnemingen.nl, allemaal niet voor bijzonders gezien! Visarend, wielewaal, baardman, grote pieper en ortolaan! Ortolaan? Ortolaan? Het grote vogelboek erbij gepakt, en op Google Afbeeldingen gekeken…maar wacht eens…die gors die zij verleden week in een mistige en grijze Kwade Hoek na lang weifelen dan maar als vrouwtje rietgors bestempelden…Kwade Hoek ligt tegenover Westplaat…die gors, zou dat dan een ortolaan…? Ach, deze vraag zal wel altijd in de lucht blijven hangen…zeer waarschijnlijk was het een ortolaan, maar zekerheid kunnen onze Garlicbirders nooit meer krijgen. Ja mensen, zo hard kan de vogelkijkwereld zijn! Maar goed, deze zaterdag Westplaat. Het begint alweer goed met een prachtig plaatje van misschien wel 100 canadese ganzen op het Oostvoornse meer in het warmgele glijlicht van de ochtendzon. Adembenemend mooi, dat moet u maar van onze knofvogelaars aannemen! Een bijna net zo fraai zonbeschenen portret van een grote zilverreiger aan de oever van datzelfde meer, en dan….een lange reeks van net-niet waarnemingen: het stikt van de kleine vogels in Hoekje Jans en op de Brielse Gatdam, the floodplanes of the Voorne Silts are teeming with waterfowl and other birds, maar het vliegt snel over, duikt te diep de dichtbegroeide struiken in, zit gewoon veel te ver weg, of is alleen maar te horen. Maar daar!…boven de duinrand, die rover…is dat…slank, lange vingers…de visarend?..beest alweer verdwenen. Klootvogel! (Ja, ook onze Garlicbirders  schieten wel eens uit hun slof). Dan het laantje naar kijkhut de Bonte Piet maar in. Hier stokt de adem onzer GB’ers even: het laantje zit tjokvol vogelaars! Ongetwijfeld aangetrokken door de bijzondere waarnemingen van de dag ervoor. In 1 keer meer vogelaars dan onze Knofvogelvrienden tijdens alle eerdere bezoeken aan dit laantje bij elkaar tegenkwamen. Het hoeft geen betoog dat  er geen waarneming van betekenis meer werd gedaan. Behalve hun eigen havik, de vaste bewoner van het laantje, die in volle vaart op ooghoogte op hen af kwam spurten alsof hij zeggen wilde: ‘O, wat ben ik blij jullie te zien, tussen al die vreemde snuiters met hun grote telescopen die vandaag door mijn laantje lopen!’. Met een scherpe zwenking verdween hij achter het hoge duin. We laten hier even onvermeld de ontmoeting met de twee handhavers en hun speelse herdershond die op zoek waren naar een vermiste vrouw, en pakken de draad weer op, op het punt waar de GB’ers vanuit de hoge kijkhut bij de Slufter weer een kluit vogelaars ontwaren, samengedromd achter een hek met uitzicht op dat baggerdepot. Als ook onze twee hun knofkijkers over het sluftergebied laten glijden, zien ze op een strandje aan het sluftermeer een…ja, dat moet een buizerd zijn. Nog nooit gezien, een buizerd zo aan het water, maar het is echt geen kiekendief, en zeker niet de visarend. Waar die gasten achter dat hek dan naar kijken…geen idee.
De Garlicbirders gaan met de knofmobiel verder tot bij de monding van de Nieuwe Waterweg, waar ze een end langs de dijk lopen en daar tientallen tapuiten zien. En kneutjes. En kwikstaarten. En een bootje met een krabbenvisser. Leuk. Terug langs dezelfde route. Bij het Slufterhek staan nog steeds de mannen (en enkele vrouw) met hun kijkgerei. De Garlicbirders besluiten dan toch ook maar een kijkje te nemen.  Het wordt hun al gauw duidelijk dat het samendrommen gevolg is van een rondgetwitterde waarneming van een …arendbuizerd in de Slufter. Zeldzaam! En hij is nog steeds te zien, daar, aan de overkant, achter die roestige pijpleiding, op het hekje naast het bordje daar... Tja, door hun toch niet misselijke kijkers (10X42 en 10x43) zien onze vrienden een piepklein hekje, met misschien inderdaad wel, als je goed kijkt een puntje erop. En dat is ‘m dan. Zelfs door de ruimhartig even ter beschikking gestelde telescoop van een medevogelaar is de vogel niet meer dan een puntje. Maar voorzichtig knopen de GB’ers hun waarneming eerder in de Slufter aan deze melding van de arendbuizerd. Als beiden eenmaal terug op het Garlichonk zijn, kijken zij natuurlijk meteen op waarneming.nl. Ja hoor, 53 meldingen van de arendbuizerd in de Slufter. Er zijn ook foto’s gemaakt van het dier. In het algemeen tonen die niet meer dan inderdaad een stipje. En dan is er een foto die ongeveer de vogel toont zoals de GB’ers die de eerste keer zagen. OK, waarneming nu dus 100% zeker, nieuwe soort op de Garlicbirders Lijst, en wat voor eentje. Maar echte triomf voelen onze rasvogelaars toch niet. Een slechte waarneming waarvan de determinatie niet door henzelf is gedaan, mwah...

one weekend, four first sights!

Ach, lieve vrienden van het knofvogelen, wat een weekend was het weer voor onze Garlicbirders! En speciaal de zondag! Maar laten we beginnen bij het begin op zaterdag, de opmaat voor de de unieke belevingen!
Welnu, zaterdag bracht een groepje GB'ers, vergezeld van de introducés P en P, een bezoek aan de Groene Jonker (u weet wel, van bijvoorbeeld de waterral!). Altijd aardig daar, in dat langzaam verlandende, bescheiden, maar vogelrijke gebied. Er staan ook altijd wel mede-ornithofielen achter grote telescopen naar min of meer bijzondere vogels te turen. En deze keer was er een vogelend telescopenclubje van gemengde kunne. Het bleek dat zij hun kijkbuizen gericht hadden op een...krombekstrandloper! En de GB'ers mochten daar ook even door loeren. Jawel, daar zagen zij de zich niet zeer onderscheidende kleine steltloper, Prachtig! Weer een nieuwe op de lijst! Maar of ze het beestje nu een volgende keer geheel zelfstandig kunnen determineren...we zetten daar een vraagteken achter.
En dan is het zondag. Hetzelfde clubje GB'ers dat de dag ervoor nog door de Groene Jonker banjerde is alweer vroeg op pad. Vandaag weer eens de Kwade Hoek, eindelijk de schorren weer eens op die per abuis te lang waren afgesloten. Maar op die schorren zijn ze nog lang niet, als ze de EERSTE BIJZONDERE WAARNEMING doen, vanaf het uitkijkpunt bij de parkeerplaats. Het is damesbirder D. die het beestje het eerst ziet, en ook benoemt: een draaihals! Ja, lieve lezer, u leest het goed! De draaihals, de Boomschorsgelijkende! De Schuwste der Spechten! Adembenemend dus, dat zult u begrijpen.
Nog steeds onderweg naar de schorren de TWEEDE BIJZONDERE WAARNEMING, in twee etappes van mogelijkheid tot zekerheid: een zwarte ooievaar! Zeker, de waarnemingen waren niet van zeer dichtbij, maar leidden onmiskenbaar tot die conclusie. Wij hoeven u niet het enthousiasme van onze Garlicbirders te schetsen, dunkt ons!
Na een fraaie wandeling over de door duizenden vogels bezochte schorren op het strand gekomen, ontmoette ons succesvolle clubje twee nieuwsgierige grijze zeehonden, net achter de schriele branding. Altijd leuk! En dan zien ze iets uit het water steken dat hen eerst eens op het hoofd doet krabben...Wat is dat nou? Birder P. elimineert en deduceert als een razende, en is dan nu de eerste die een naam geeft aan de DERDE BIJZONDERE WAARNEMING: een bruinvis! Goed, het gaat om een inmiddels in de Nederlandse kustwateren niet meer zeldzaam zoogdier, maar zeg nu zelf: hoeveel bruinvissen zag u alles bij elkaar? Nou dan!
U kunt zich de schier euforische stemming wel voorstellen waarin de Garlicbirders weer op huis aantrokken. Wat een weekend!

Uitslag quiz Waar?

Op maandag 15 juli plaatsten we voor de verandering eens een quiz, met als titel Waar?
Het antwoord op de vraag luidt: Tiengemeten.

We hebben geloot onder de goede inzendingen. De gelukkige winnaar van een
ORIGINEEL GARLICBIRDERS T-SHIRT is....eh, zijn, eh, nu wordt het even moeilijk, want we hebben maar één zo'n shirt uit te geven....Hans & Emmie.

Gefeliciteerd!!!

Een prachtig ORIGINEEL GARLICBIRDERS T-SHIRT in de maat L gaat naar jullie onderweg!

2013 nu al topjaar!

Dat de zomer nou niet de beste periode is om vogels te kijken, dat weten ook de Garlicbirders maar al te goed. De verwachting voor de Gb-zomervakantie was dan qua vogels niet hoog gespannen, al zou een deel van het verlof door een Garlicbirdergezelschap in de Schotse Hooglanden worden doorgebracht. En inderdaad, heel veel vogelsoorten spotte het reisgezelschap in soms van God en iedereen verlaten en door een uitzonderlijke hittegolf bezochte gebieden niet (qua voorkomen staat de graspieper verreweg op nummer 1). Maar jawel! in een loch bij Achnasheen ontwaart men dan plots twee parelduikers. Onmiskenbaar en vele minuten lang! En op het prachtige Skye, op een plekje dat vanuit hun accommodatie te Portree is te zien, zien ze de aldaar woonachtige zeearend! (dat ze verder ook nog zeekoeten en kruisbekken zien is mooi meegenomen).
Maar wacht, lieve lezer, er is meer spectaculair zomers vogelnieuws! Een afvaardiging van de Garlicbirders bezocht verleden week weer eens de (ditmaal opvallend verlaten) vogelaarslusthof Groene Jonker. Aardige waarnemingen deden zij er, maar niet zo heel veel (zomer immers, zoals eerder gezegd). Tot…ze dan eindelijk een waterral zagen schooien langs een rietkraag. Een waterral! Al wel eerder auditief waargenomen (denk aan een speenvarken), maar nooit eerder gezien.
En als u denkt dat we nu wel klaar zijn…Neen dus! The Garlicbirders hadden zoals u wellicht weet dit jaar, 2013, uitgeroepen als het Jaar van dan Eindelijk eens een Uil Zien. De uil  was immers een gênante schaamsoort voor onze knofvogelaars. Maar al over de helft van het jaar was het van een visuele waarneming nog niet gekomen. Een weinig begon het merendeel der birders ‘m toch te knijpen.
Welnu, afgelopen zondag exploreerde een Gb-delegatie een nieuwe vogelwandelroute, bij het beslist niet door God verlaten Meerkerk (wij vermoeden zelfs dat de Heere er woont). Mooi oud Hollands polderland. Nog geen 300 meter op weg, en groene spechten, purperreigers en kleine karekieten waren al gescoord. En toen, ineens, jagend boven een oud weiland….een velduil! Een kwartier lang volgden de blij-verbijsterde vogelaars het jagende dier. Wat een mooie vlucht! Wat bijzonder (het schijnt dat velduilen niet vaak in dat gebied te zien zijn)! Wat een feest!
Om het af te ronden gaat het toch nog even gekker worden: ziet een Garlicbirdersclubje afgelopen maandag tijdens een bezoekje aan Diergaarde Blijdorp op de kooi van de Steller’s zeearenden…een wilde valkparkiet!
En dit alles in de Zomervakantie! 2013, dat kunnen we nu al stellen, is een topjaar voor onze Garlicbirders!

Parelduiker!

Even vanuit Achnasheen, Schotse Highlands: de Garlicbirders hebben weer een nieuwe op de lijst...de parelduiker! Er zwommen er twee in het kleine loch bij het hotel. Geen twijfel mogelijk. Deze dag werden overigens ook bijvoorbeeld de bonte kraai en de schotse kruisbek gezien. En zo'n 50 edelherten. Vrouwtjes en jongen.

Groeten van uw Garliccorrespondent
(Verstuurd vanaf mijn iPhone,)

WAAR?

In welk stukje natuur in Nederland kun je binnen 15 minuten twee paar casarca’s, een roerdomp, twee dwergsterns, zo’n tien kleine zilverreigers en 15 kemphanen zien, naast nog vele andere soorten? Lepelaars en ringmussen zijn er eigenlijk al te gewoon om te noemen. The Garlicbirders zijn er vandaag geweest...

• De Groene Jonker
• De Hoge Veluwe
• Fochteloër veen
• Tiengemeten
• De Kempen

Mail het juiste antwoord naar de Garlicbirders. De uitslag is over 2 weken.