Koude Hoek

Ach, beste knofbloglezer, ook wij van de blogredactie zijn weleens kwaad op de Garlicbirders vanwege hun lakse aanlevering van kopij. En we zijn ook een beetje onbestemd kwaad op het weer, omdat het vogelvoorjaar week na week maar niet kan losbarsten. Maar goed, laten we onze kwaadheid maar opzij zetten, dat is gewoon beter voor ons welbevinden; en er is waarachtig wel wat te melden. The Gralicbirders hebben zeker wel de koude getrotseerd, de afgelopen maanden. Zo stonden zij diverse malen aan weerszijde van de Brouwersdam, en liepen zij bij stormachtige ijswind helemaal tot aan het eind van de pier van Hoek van Holland. Bijzonder om te vermelden is dat zij, naast de vele vogels, op beide plekken ook weer grijze zeehonden hebben gezien! En in de Grevelingen een gewone zeehond met jong. Echt waar, volgens onze knofvogelaars!
Maar goed, gisteren waren zij weer eens in de Kwade Hoek; gevoelstemperatuur min 2, de schorren alweer afgesloten (zijnde broedgebied), en weer eens geen mens te bekennen. Maar ondanks de kou enorm veel vogels, zowel in soort als in aantallen. Vanaf een hoge kijkplek zagen onze correspondenten bijvoorbeeld duizenden brandganzen op de schorren, met daartussen tientallen tureluurs. Mooie waarnemingen van kiekendief, eider, lepelaar, rietgors, roodborst, havik, rosse grutto, witte kwikstaart, drieteenstrandloper en wulp, maar ook ree en haas, om maar wat te noemen; gehoord geelgors en groenling; en in het weiland kieviten die het langzamerhand strontzat zijn om met de steeds weer invallende vorst op tussentrek naar het zuiden te moeten. En overal wel een heggemus te horen. Was het tijdens hun wandeling door dit fraaie stukje Nederland, ondanks de lage temperatuur, maar dankzij een toch aan kracht winnende zon soms zelfs behaaglijk warm, aan het einde van hun tocht, op de strekdam bij Stellendam Buitenhaven woei weer die van de laatste maanden zo bekende snijdend koude poolwind. Hier kwam deze Garlicbirdersexpeditie snel tot een einde. Een fantastische wandeling, zeker, maar hij deed het verlangen naar het echte voorjaar alleen maar groeien. Als zovelen zijn onze knofvogelvrienden (want dat zijn zij, met ook gisteren weer pepersalami op hun broodjes) DE KOU ZAT!

Engelse kwikstaarten in droomomgeving

We willen u hier, beste lezer en vogelvriend, een Garlicbirders Geheimtip aan de hand doen (dit blog wordt zodanig weinig gelezen, dat er geen grote ongelukken van kunnen komen): wil je in nog geen 4 uur zo'n 50 soorten scoren, ga dan naar het gebied Oostvoornse Meer, Westplaat en Maasvlakte/Slufter! Daar, aan de rand van de enorme Maasvlakte met zijn surrealistische ertsoverslag, containerhavens, energiecentrales, metaalopslag, kolenbergen, windmolens en doorvoerloodsen is een stukje gevarieerde kustnatuur dat in elk seizoen een keur aan gevogelte onderdak weet te bieden. Zo ook vandaag....
Gewapend met lange bruine pistolets met chorizo togen onze Garlicbirders weer eens Westplaatwaarts. Om bijvoorbeeld de eerste 200 meter in Hoekje Jans beestjes als kneu, staartmees, sprinkhaan- en cetti's zanger waar te nemen, benevens een lepelaar. Strakblauwe lucht, fietspad over en dan het duin op dat in al zijn breedte en lengte de Brielse Gatdam is. Even een blauwborstje meepakken, een tapuit...en dan de Westplaat op, het laantje naar de Bonte Piet in. Nachtegalen en zwartkopjes geven een vrolijkmakend concert op weg naar de eerder dit jaar door storm ondermijnde, maar nu weer, een ietsje verderop, heropende vogelkijkhut. Broodje eten, onderwijl zilverplevieren en rosse grutto's in het slik van de zeearm zien scharrelen....Overigens zien onze knofvogelaars vandaag geen enkele roofvogel op hun wandeling. Curieus! Maar goed, dan weer richting terug, het prachtig overgroeide laantje door, richting Knofmobiel. Men besluit de al zo succesvolle tocht (in totaal zullen de birders op deze tocht 49 zekere soorten tellen!) nog iets te verlengen door richting het hek naar de Slufter te wandelen. Rechts de containerkranen en hoogspanningsmasten van de Maasvlakte, om hen heen eigenlijk één grote bouwput met braakliggende terreintjes en een enorme berg zand voor wegwerkzaamheden. En in die berg zand....enkele tientallen nestgangen van oeverzwaluwen, die met tientallen boven hun hoofden zwieren en dan weer de nesten induiken om hun jongen te voeren. Maar nog is het niet gedaan...op een tip van een passerende carbirder gaan ze naar een onooglijk, schraalbegroeid veldje naast een dikke, roodroestige pijpleiding, en ze zien daar wat de carbirding vogelvriend tipte: naast een tapuit en een witte kwikstaart scharrelen er twee Engelse kwikstaarten! Geel als kanaries, nee, geler nog! In een omgeving als die in een beklemmende droom! Ach mensen, mensen, wat kan het leven van de vogelaar, en van de Garlicbirder in het bijzonder toch mooi zijn!