Nou, nou, lieve mensen, het was ons weer wat: met windkracht 6 a 7 de pier van Hoek van Holland op,
Wat een luchten, fe-no-me-naal! Regenbogen, dubbele zelfs! En meteen in het begin al wisten we het: ondanks dat we GEEN knofbroodjes bij ons hadden: dit wordt een fantastische, een knofgelofelijk mooie wandeling. En het blijft toch vrij bizar, daar bij Hoek van Holland. De industriële Maasvlakte aan gene zijde van de Nieuwe Waterweg; de door de golven geteisterde pier waarboven zwermen meeuwen in de wind hangen; zwanen in het ruwe water; de dreigende wolkenhorizon en het felle zonlicht op de duinen en de voorbijstampende zeeschepen. En daar glijdt, tot domtorenhoogte met containers volgeladen, een gigant van Maersk richting ruime sop, terwijl een razend loodsbootje haar passeert. En daar overal tussendoor de vogels. Smientjes, spreeuwen, kraaien, een wulp, kleine gele die te snel vliegen om een naam te krijgen, meeuwen van allerlei soort, aalscholvers, steenlopertjes, scholeksters, krakeenden?, een zwarte ruiter?, en jawel, twee nieuwe voor The Garlicbirders Birdlist: drieteenstrandlopers en paarse strandlopers (wel vijftig)!
Mensen vragen ons wel eens: is knoflookworst echt noodzakelijk bij het vogelen? Ons antwoord is, blijkens bovenstaande, NEEN, maar het is wel erg lekker.
