Ook slechte vogeldagen kunnen goed uitpakken!

Dan zijn er van die dagen, u kent ze vast ook wel, lieve lezer, van die dagen dat de zon zich nauwelijks laat zien, stormachtige winden duinen doen stuiven en regendreiging niet van de lucht is. Op het meer stuwen ontelbare golven zich schuimend naar voren, een verre branding slaat stuk tot nevel. Zo'n dag was het afgelopen zondag dus. En juist deze zondag wilde een clubje Garlicbirders er toch echt weer eens op uit (ja, die feestdagen, hoe prettig en vrolijk ook, zitten het vogelen soms danig in de weg!). Ondanks een toch weer mindere weersverwachting, ging men, en men koos voor het nabije Westplaat.
Nauw echter was men de deur uit, op weg naar de Garlicbirders -SUV (Stoer Uitziend Voertuig), of daar werd men een koppeltje grote gele kwikstaarten gewaar dat onrustig zoals zij dat doen boven de singel fladderde. Leuk, grote gele kwikken midden in de stad!
Te Westplaat viel de vogelstilte op die er heerste. Normaal is het een piepen en tjilpen van belang, nu was er slechts het loeien van de stormachtige wind en het knetteren van de hoogspanningskabels hoog boven. Eenmaal over het Oostvoornse meer heenkijkend viel onze knofvogelaars ook daar het gebrek aan vogels op. Gelukkig was er nog wel íets te zien: middelste zaagbekken, dodaarsjes en...3 wilde zwanen. De dieren dobberden er als gekken.
Dan stak men de dam over, naar de zeezij. Op de brede duinenrijgelijke dam was er ook niets te zien of te horen, en een blik over de grijze slikken onder de grijze lucht met ver weg een grijze teruggetrokken zee beloofde ook niet veel goeds. Ja, scholeksters en wulpen verder weg, wat bergeenden dichterbij...en weer een groepje wilde zwanen, die hun koppen in hun veren hadden gestoken, zodat onze birders het niet zeker wisten. En dan...over de dam vanaf het meer gevlogen, statig en sierlijk: 2 wilde zwanen; hun melancholische roep vliegt mee in de wind. In een grote, perfecte boog tegen de wind in vliegen zij naar hun soortgenoten op het slik. Met recht omhoog gestrekte halzen landen zij tussen hen in, Wat een gratie!
Met de groep zwanen nog in zicht stuiten onze Garlicbirders even verder op het lijkje van een zeekoet. Ze rollen het lichaampje voorzichtig om, en zien dat het vrijwel ongeschonden is. Ach toch, zo'n klein beestje dat zo thuis was op de zee, nu als aas op het land. ' Stomme rotnatuur', kan een der birders niet nalaten te denken.
Per GB-mobiel gaat het dan verder langs de rand van Maasvlakte II naar de Nieuwe Waterweg. Ook daar lijkt de oogst aanvankelijk mager; wat zilvermeeuwen, aalscholvers en een paar coasters op een ruwe, korte golfslag. Maar OK, daar toch een paar eidereenden in de verte...En dan, terwijl men in de auto net een broodje met pepercervelaat naar binnen werkt, minstens 2 jan-van-genten! Wat een magnifieke zwevers! Ze laten zich van hoog naar laag vallen, en al komt het niet van zo'n spectaculaire duik waar deze vogels beroemd om zijn, het is fantastisch om deze dieren hier te zien! En zo leert deze knofvogelexpeditie maar weer eens dat het niet per se om kwantiteit gaat.

70 kleine zwanen op eerste trip van het jaar

Na nog een paar heel aardige, maar niet spectaculaire vogeluitjes eind vorig jaar (nou ja, die roodkeelduiker te Stellendam was toch wel even een superbelevenis…!), richtten onze Garlicbirders vandaag hun schreden naar de Slikken van Flakkee, voor hun eerste knofvogelexpeditie van dit jaar. Perfect winterweer, koud en glashelder; de ochtendzon tekende de kleuren en patronen op de verendekjes van de watervogels in het zanddepot zeer fraai uit. Slob-, krak- , kuif-, berg en wilde eend, taling, smient en zaagbek (middelste) toonden zich op hun mooist. Zelfs de honderden meerkoeten leken kleur te hebben. Het was prettig wandelen, met zo nu en dan ook eens een zangvogel in het vizier, zo rapporteerden de Garlicbirders. En dan nog eens waarschijnlijk het smelleken gezien, en mogelijk een sperwer, naast die honderden ganzen (kol, rot, brand en grauwe), wulpen, scholeksters en noem maar op. Ja, dit was een mooi begin van het vogeljaar. Maar toch hadden we er hier geen kond van gedaan, als niet een voor de Garlicbirders toch wel bijzondere waarneming was gedaan: een braakliggende akker met zo’n zeventig (70) kleine zwanen er in alle rust rondscharrelend tussen de grauwe ganzen en de kieviten. De kleine zwaan was al wel eerder gezien, maar in zo groten getale…!
Wij plaatsen hieronder het fotootje bij dat onze vrienden van de waarneming maakten. Onder ons, ik zie witte stippen, maar dat kunnen wat mij betreft net zo goed knobbelzwanen zijn, of soepganzen….of zilverreigers, meeuwen, plastic zakken…Maar goed.
En als kers op de taart ontmoetten de GB’ers tussen de basaltblokken van de strekdam bij Stellendam Buitenhaven (waar ze op de terugweg nog even een stop voor een knofbroodje maakten) een alleraardigste zwarte roodstaart in winterkleed. Het diertje vergezelde hen op hun wandelingetje rond de dam door steeds een stukje op hen vooruit te vliegen, en dan rustig op een basaltblok op hen te wachten. Een nieuw gevederd vriendje erbij!

Tja, die witte stippen dus.......

van Cor tot de zwarte zee-eend

Excuses zijn er niet meer te bedenken…we moeten gewoon maar constateren dat The Garlicbirders weer veel te lang geleden iets op het blog hebben gezet. En dat was echt niet omdat zij niets beleefden op ornithologisch gebied. Integendeel! Was het geen bijzondere gebeurtenis dat zij een nachtje de vrije halsbandparkiet Cor te logeren hadden? Voor den drommel wel! En ach, het bijna traditionele drama van eendkuikentjes in de winter…Dit keer zagen onze knofvogelvrienden twee pasgeboren eendjes angstig zwemmend in het kielzog van moeder Blanche in het ijskoude water van de sneeuwomzoomde singel voor hun verenigingsgebouw. Boven hun hoofdjes (die van de kuikentjes) maakten meeuwen hun begerige scheervluchten. De andere dag zwom Blanche alweer alleen.

Maar dan vandaag: het was weer raak! Een vogel erbij op de Garlicbirderslijst. Want wat zagen onze vogelaars in zee, op enkele tientallen meters  van de Brouwersdam? Twee zwarte zee-eenden. Dicht genoeg bij om met de eigen verrekijkers een 100% waarneming te kunnen doen. Wat een kleine beestjes eigenlijk, om een hele winter op de grote zee door te brengen, dachten de vogelaars onder de indruk. Even eerder hadden ze bij een groepje brilduikers een ijseend (mannetje, al op lijst) gezien. Ook al geen grote eend. Verbazend eigenlijk hoeveel eenden en duikers er op de zee dobberden. De duikers waren overigens te ver weg om nader te kunnen determineren. En ongetwijfeld waren er in de verre groepen grote en brilzee-eenden aanwezig. Erg blij waren de Garlicbirders ook met de waarneming van 4 grijze zeehonden bij de spuisluizen in de Brouwersdam. En met die van een nonnetje (man) in z’n mooie zwart-witte pakje, en van de middelste zaagbekken en futen, vooral aan de Grevelingenzijde van de dam. En met de dodaarsjes. De mantelmeeuw die een dode meerkoet wegkaapte voor een hongerige ekster. En dit alles onder helder zonlicht in een snijdend koud sneeuwlandschap, met een soms spekgladde bestrating aan beide zijden van de dam. Een prachtige tocht weer….Tot de volgende keer, beste Garlicbirders!

voor het gemak zijn hier de vogels op het strand geplaatst; in werkelijkheid zwommen ze op zee.