Een dam heeft 2 zijden: een rondje 'carbirden'

Voor een combinatie van vogelen vanuit de auto, wandelend vogelen en het nuttigen van pepersalami is de Brouwersdam met directe omgeving bij uitstek geschikt. En maandag was het dan weer eens zover dat enkele Garlicbirders die dam bezochten. Men volgt dan de routine om eerst aan de zeezijde te beginnen, vanaf Goeree. Deze dag was het mooi licht en zonnig, en net niet te koud, met een aflandige wind. Deze laatste zorgde er wel voor dat vogels als duikers, zaagbekken en eiders wat ver op zee zaten, maar met de budget-telescoop waarover de Garlicbirders beschikken (donaties zijn altijd welkom!), konden zij er toch wel chocola van maken. En natuurlijk zijn er de duidelijk te herkennen dieren aan de waterkant zoals scholeksters, rotganzen, tureluurs, wulpen, bontbekplevieren, een goudplevier en steenlopers. En een zeehond. Een Duits echtpaar dat over het strand naar het water loopt ziet het dier eerst niet, terwijl het toch behoorlijk dichtbij ligt. Maar na een paar minuten krijgt mijnheer het volwassen dier in de gaten. Met zijn fototoestel in de hand loopt hij op de zeehond af. Die gaat er natuurlijk vandoor zodra de man op minder dan 30 meter is genaderd. De Duitser heft vertwijfeld de armen ten hemel...heeft hij niet eens een foto kunnen maken! Tja, de Garlicbirders die het tafereel gadeslaan schudden meewarig het hoofd. Duitsers en zeehonden, het zal nooit wat worden.
Aan de Zeeuwse zijde wandelen onze birders langs de Grevelingen richting Scharendijke. Eerst komen ze langs enkele vreemde zeilschepen. Aan een ervan hangt een spandoek met daarop de tekst: Lees het boek 'Ik, Jezuha ben Pantera'.  Nou ja, wie weet...Op een steendammetje langs een strandje even verder zien zij een ijsvogel. Het beestje toont zich zeer op zijn gemak, 't kijkt ontspannen om zich heen, vangt eens een visje, en vliegt dan steeds een meter of 10 verder. Dit was een goed ijsvogeljaar voor onze Garlicbirders, o.m. ook Rob den IJsvogel indachtig.
Op hun verdere rit en wandelingen rond de klotsende, zonreflecterende Grevelingen zien de knofvogelaars nog diverse water- en zangvogels en zeehonden. En per ongeluk eigenlijk eindigen ze op een niet eerder door hen belopen hoge polderdijk met uitzicht over rietlanden en zandplaten in het Grevelingenmeer. Ze zien er pijlstaarten en wintertalingen en voor het eerst sinds bijna een jaar weer eens een slechtvalk! Ja, het was weer mooi vandaag.

IJseend, zeehond en paling

Hier op dit blog is het een tijdje stil geweest, maar dat wil niet zeggen dat onze Garlicbirders de afgelopen tijd hebben stilgezeten op vogelgebied. Kwade Hoek, de polders tussen Vlaardingen en Maassluis, Westplaat, ze zijn er weer geweest en hebben er veel gezien. En dan gisteren, buiten het vogelen om, zien ze in een singel in de buurt een nijlganspaar met 7 pulletjes!
Maar echt spectaculair werd het tijdens de zogeheten ‘car birding’’ expeditie langs de Brouwersdam van afgelopen zondag.
Naast de zeekoeten, de roodkeel- en brilduikers, de zaagbekken en de rotganzen zagen onze GB’ ers een ijseend. Maar nu niet op grote afstand dobberend op zee, maar gezeten op het strand naast de spuisluizen!  Op 5 meter afstand van het fraai gevederde mannetje lagen 3 vogelaars in het zand, met hun grote telescopen. Die wisten ook niet wat hun overkwam! Onze knofvogelaars kregen de ijseend ook zeer goed in het vizier. Bijzonder! Ze maakten een groep Waalse amateurs des oiseaux opmerkzaam op dit uitzonderlijke tafereel, en binnen de kortste keren stond de dam ter plekke vol met auto’s met Belgische kentekens. De ijseend wandelde het water in en ging eens lekker duiken. En toen wandelde hij het strand weer op om zich door nieuw aangekomen vogelaars eens goed te laten bekijken.
Inmiddels waren de GB’ers aan de Grevelingenzijde van de dam geraakt. Heel veel zaagbekken, aan die kant. En ook weer rotganzen, een samenkluitend groepje dodaarsjes en een spectaculaire club watersnippen.
Maar de observation extraordinaire van deze dag zou geen vogels betreffen, maar een zeehond. Het dier had zijn bolle toet al aan het begin van der GB' ers korte wandeling naar Scharendijke boven water laten zien. Op de terugweg toonde het dier zich weer, het olijke hoofd richting onze knofvogelaars gedraaid. Maar wat had hij daar in zijn flaphandjes, en wat stopte hij in zijn mond? Een vis? Nee, het was geen vis, het was een paling waarvan met smaak werd gehapt! Een paling! Nou, onze Garlicbirders durfden te wedden dat zelfs een Lenie 't Hart dit niet vaak gezien zal hebben, if ever!
Wel, mocht er nog een lezer zijn die het knofvogelen nog steeds als iets voor sufkezen geringschatte...dat zal na dit natuurverhaal wel anders zijn!

van Cor tot de zwarte zee-eend

Excuses zijn er niet meer te bedenken…we moeten gewoon maar constateren dat The Garlicbirders weer veel te lang geleden iets op het blog hebben gezet. En dat was echt niet omdat zij niets beleefden op ornithologisch gebied. Integendeel! Was het geen bijzondere gebeurtenis dat zij een nachtje de vrije halsbandparkiet Cor te logeren hadden? Voor den drommel wel! En ach, het bijna traditionele drama van eendkuikentjes in de winter…Dit keer zagen onze knofvogelvrienden twee pasgeboren eendjes angstig zwemmend in het kielzog van moeder Blanche in het ijskoude water van de sneeuwomzoomde singel voor hun verenigingsgebouw. Boven hun hoofdjes (die van de kuikentjes) maakten meeuwen hun begerige scheervluchten. De andere dag zwom Blanche alweer alleen.

Maar dan vandaag: het was weer raak! Een vogel erbij op de Garlicbirderslijst. Want wat zagen onze vogelaars in zee, op enkele tientallen meters  van de Brouwersdam? Twee zwarte zee-eenden. Dicht genoeg bij om met de eigen verrekijkers een 100% waarneming te kunnen doen. Wat een kleine beestjes eigenlijk, om een hele winter op de grote zee door te brengen, dachten de vogelaars onder de indruk. Even eerder hadden ze bij een groepje brilduikers een ijseend (mannetje, al op lijst) gezien. Ook al geen grote eend. Verbazend eigenlijk hoeveel eenden en duikers er op de zee dobberden. De duikers waren overigens te ver weg om nader te kunnen determineren. En ongetwijfeld waren er in de verre groepen grote en brilzee-eenden aanwezig. Erg blij waren de Garlicbirders ook met de waarneming van 4 grijze zeehonden bij de spuisluizen in de Brouwersdam. En met die van een nonnetje (man) in z’n mooie zwart-witte pakje, en van de middelste zaagbekken en futen, vooral aan de Grevelingenzijde van de dam. En met de dodaarsjes. De mantelmeeuw die een dode meerkoet wegkaapte voor een hongerige ekster. En dit alles onder helder zonlicht in een snijdend koud sneeuwlandschap, met een soms spekgladde bestrating aan beide zijden van de dam. Een prachtige tocht weer….Tot de volgende keer, beste Garlicbirders!

voor het gemak zijn hier de vogels op het strand geplaatst; in werkelijkheid zwommen ze op zee.

Weer helemaal terug!

Ach ja mensen, eerst maar eens een hartgrondig 'sorry'! Sorry dat we zo lang niks van ons hebben laten horen. En dat, terwijl er juist zo veel te vertellen was, de laatste, nou...9 maanden?! De reden van de lange afwezigheid van The Garlicbirders van internet is helaas niet iets om trots op te zijn. Maar we vinden dat jullie het toch moeten weten. Welnu, de Garlicbirder-webmaster (en fervent mede-knofvogelaar, nog steeds) heeft het laatste jaar naast het vogelen nog een andere obsessie ontwikkeld: de man is diep in de whisky gedoken! Godlof gaat het hier niet om een alcoholverslaving, nee, zo erg is het allemaal ook niet, maar hij weet inmiddels heel veel over single malt en speyside en sherry-butts en peat en de meest bizarre namen, waarvan Laphroaig nog zo'n beetje de simpelste is. Ons zegt het allemaal niet veel en eigenlijk interesseert het ons geen lor, maar als u wilt weten waar onze webmaster zijn tijd aan heeft gespendeerd in plaats van aan het Garlicbirdersblog, dan moet u maar eens op de site Singelwhisky kijken.
Maar goed, feitelijk zaten The Garlicbirders dus zonder webmaster en met een verouderd blog. Een pittige discussie in de Raad van Toezicht (de leden ervan zitten onder de Balkenende-norm, dat u het maar weet) en met de bewuste webmaster heeft ertoe geleid dat de laatste zijn tijd zo heeft ingedeeld dat hij zowel voor de knofvogelberichtgeving als voor zijn vreemde, geestrijke hobby ruimte heeft. Goed. Zand erover. En dan nu een snelle bijpraat:

Na mei vorig jaar, laatste bericht: de Alde Feanen, hebben de Garlicbirders echt weer heel veel ondernomen, nieuwe vogelgebieden ontdekt ook, en twee grote vogelondernemingen achter de kiezen: Een week in Biebrza Nationaal Park in Polen, en een week in het Friese Westergeest nabij het Lauwersmeer. Beide weken waren grandioos en ook prima verzorgd door The Garlicbirders Travel & Tour Organization. Hulde hiervoor!
Behalve aan ééndaagse bezoeken aan eerder beknofvogelde, maar altijd nog interessante gebieden, legden de birders ook weer nieuwe vogelterreinen open. Wij noemen Strijen-sas en de Oeverlanden Hollands Diep, en vooral ook de Brouwersdam en delen van de Grevelingenoevers.
Op praktisch gebied hebben de Garlicbirders, tijdens een eigenlijk zeer dramatisch verlopen expeditie in het Poolse Grzedy, de kaplaars ontdekt! En wat later ontdekten zij dat dit schoeisel dan wel van goede kwaliteit moet zijn (geen Intratuin-gevallen!). Maar wat heerlijk hebben al ze rondgestapt op het groene rubber.
Ja, en dan nu waar het toch om gaat in de competitieve vogelaarswereld: hebben The Garlicbirders in de blogloze tijd nog nieuwe soorten gezien? Of bijzondere oude? Wel wis en waarachtig! Wat hier volgt ter staving daarvan is slechts een greep zonder het oogmerk compleet te zijn. Houd u vast:
visarend, bastaardarend, kraanvogel, ijseend, grauwe klauwier, kuifleeuwerik, wielewaal, huiskraai, zwarte mees, hop, klapekster, grauwe vliegenvanger, grote zee-eend, kleine zwaan, casarca, nonnetje, appelvink, topper, grauwe kiekendief, grote stern en strandleeuwerik.
En ja, ook gaat er nog regelmatig knoflookworst op de broodjes of boterhammen. Maar soms ook pindakaas, bijvoorbeeld.

vandaag gezien in polder Oud Herkingen: de casarca.