Bijzondere ontmoetingen, en stormschade...

Ja, lieve knofvogelvolgers, dan viel het met de regen deze zondag nog reuze mee. Zo althans dachten enkele Garlicbirders toen zij besloten zondagochtend een bezoek te brengen aan de pier van Hoek van Holland. Van het aangenaam uitwaaien en van de bijzondere ontmoeting die zij daar hadden volgt zometeen het relaas. Maar nu eerst een verslag van de zonovergoten wandeling die zij afgelopen vrijdag maakten rond de Slikken van Flakkee, zo ongeveer onder Melissant.
Sowieso is het daar altijd stil en rustig moet u weten. Afgezien van zeer hoog overvliegende vliegtuigen is er in dat gebied meestal niets anders te horen dan de geluiden van dieren en wind. Wij zouden u, beste lezer, bijna willen uitnodigen om daar ook die rust eens te ondergaan, maar ja, als u met z’n allen op die uitnodiging zoudt ingaan, dan is het gedaan met juist die aantrekkelijke rust. We laten het dus maar zo.
Op hun wandeling zagen onze Garlicbirders onder veel ander gevogelte 1 kluut (vroegkomer of overblijver?), een goudvink, een havik op een tak aan de bosrand, en, zeer verheugend, al een stuk of 5 jubelzingende leeuweriken! Reeën zien zij, zoals altijd daar, achter het weiland met de indrukwekkende Heckrunderen. En in dat weiland, naast kieviten en spreeuwen en een enkele buizerd, honderden plevieren. Goud- of zilverplevieren, daar willen de Garlicbirders vanaf zijn. Maar, en dat zult u direct begrijpen, de indrukwekkendste ontmoeting was die met een geluidloos op 5 meter afstand uit een greppel opvliegende waterral! O ja, ze hadden die ochtend al menigmaal het gekrijs van waterrallen gehoord. En eerder zagen zij al elders in den lande enkele malen deze elusieve, heimelijk levende vogel. Maar zo dichtbij! En vliegend! Van dit soort ontmoetingen gaat zelfs het meest geharde vogelaarshart sneller kloppen!
Die middag zagen zij in de Flakkeese Scheelhoek dan ook nog eens puttertjes en vinken en een goudhaantje. Om het af te maken.
En dan de zondag. Daar liepen zij, diezelfde Garlicbirders, eerst tegen de stormwind in (en heel even door hagel geteisterd) over de 2 km lange pier van Hoek van Holland. Op de Nieuwe Waterweg was het druk met schepen van divers formaat (zo staat de birders nog een kleurige, en pront hoog op de schuimende golven dansende coaster bij met hoge brug die chemicaliëncontainers vervoerde). Aan de lijzijde van de pier zagen zij achtereenvolgens 1 stoer drieteenstrandlopertje dat een wedstrijd ‘met de branding heen & weer-rennen’ met zichzelf hield; een handvol even stoere paarse strandlopers die over de basaltblokken glibberden, en, om het compleet te maken, ook een clubje steenlopers die de algenbedden aan het opschudden waren. Leuk! En daarmee was de wandeling al helemaal geslaagd. Maar er wachtte hun nog een grote verrassing bij de snackbarak aan het begin van de pier. Daar, op een strandje tussen de kribben, en duidelijk iets consumerend, stond een bonte kraai. Jawel, een bonte kraai! De eerste van zijn soort die de Garlicbirders in Nederland mochten treffen! Zo gewoon op hun Baltische en Schotse reizen, maar hier, waar op een schoolbord te lezen stond ‘ballen uit eigen keuken’, hier zo bijzonder! En dan toch weer in Hoek van Holland met zijn inmiddels geliquideerde huiskraaienkolonietje. Een klein beetje compensatie dan toch, deze bonte kraai.
Zo opgetogen waren de Garlicbirders over dit weekend, dat het hen niet veel deed toen er ’s middags een stuk daklijst van het verenigingsgebouw onder luid geraas op het balkon neerkletterde. Het stuk daklijst zat er overigens binnen een uur weer muurvast op. Nog een goeie actie van onze Garlicbirders!

Waar zaten zij vandaag?

Misschien wel 150 puttertjes die babbelend neerstreken in en opvlogen uit struik en boom of zich koesterden in de opgaande zon,  met in hun midden 10-tallen groenlingen; honderden kol-, grauwe, brand- en nijlganzen in nevelige weilanden; krak-, slob- tafel- kuif en wilde eenden en talingen en smienten op spiegelgladde plassen en vaarten; buizerds op verre palen, kieviten, roodborstjes, een kiekendief? Waar waren de Garlicbirders vandaag? Ze namen er deze foto:

De Ardennen? De Eifel? Zuid Limburg? Wie het juiste antwoord doorgeeft verdient eeuwige roem en maakt kans op een origineel Garlicbirders T-shirt! Om het iets makkelijker te maken deze clou: het gebied wordt druk bezocht door mountainbikers (of ATB'ers of hoe je deze mensen ook wilt noemen) en sledehonden met hun geleiders. En de Garlicbirders waren om 12:15 uur alweer op het vogelaarshonk terug.
Geef je antwoord door aan The Garlicbirders' Vlugge Vogelvraagje.

Zwarte-ibisgarantie en Sneeuwitje

Ja, beste knofvogelvrienden, u leest het goed: zwarte-ibisgarantie! ‘En wat is dat dan wel?’, zult u, terecht, vragen. Wel, daar komen we zo op. Eerst maar eens, en in het kort, de Garlicrapportages van de afgelopen weken doorgenomen.
Naar wij van enkele Garlicbirders vernemen, hebben zij de afgelopen paar weekenden plezierige en verfrissende vogelwandelingen gemaakt op Flakkee, en rond de Westplaat onder de Maasvlakte. Het is winter, en dus weer watervogeltijd. Grote groepen ganzen tonen zich te land, te water en in de lucht, dikwijls onder luid getrompetter en gekwaak. Van de groep van 70 kleine zwanen deden de GB’ers al in het vorig blog enthousiast kond. Over hun Disney-ervaring op de Westplaat berichtten zij echter nog niet eerder.
Die ervaring bestond daarin, dat twee van onze GB-vrienden over de halve lengte van het laantje naar de (nu weer eens door de zee verzwolgen) Bonte Piet werden begeleid door honderden vinken; naast hen, boven hen, voor hen uit fladderde en piepte het dat het een kleurige aard had, onze Garlicbirders dachten zich werkelijk even Sneeuwitjes! Het zijn ervaringen als deze, zo zult u begrijpen, die de vogelaar motiveren er steeds weer op uit te gaan.
Maar ook een ervaring als die van vandaag. Met regelmaat rijden enkele Garlicbirders over de A4 langs Leidschendam. Ze komen dan langs watertjes die vaak vol lijken te zitten met gevogelte, en vaak ook zeiden ze tot elkaar dat ze ‘hier toch ook eens een keer moesten kijken’. En ja, eindelijk was het dan vandaag zover! Na een gedegen voorbereiding togen de GB’ers naar Vogelplas de Starrevaart, want zo heet het daar, met een bijna gegarandeerde ontmoeting met zwarte ibissen in het vooruitzicht. De zwarte ibis, een dwaalgast in Nederland, stond namelijk de laatste dagen steevast op de lijst van waarnemingen aldaar. En zo groot is die plas echt niet….U moet het maar van hen aannemen, maar nauw waren de knofvogelaars op het parkeerplaatsje uit de auto gestapt, of ze zagen in de verte al een paar ibissen, vlakbij de kijkhut. En vanuit de kijkhut kregen ze prima zicht op drie van deze uitheemse vogels. En op vele honderden smienten, tientallen wulpen, grote zilverreigers, kieviten, slobeenden, kuif- en tafeleenden, grauwe en kolganzen, (waarschijnlijk) kleine canadezen en brandganzen. Het was druk op de Starrevaart!
En o ja, de plas is niet zo groot; de vroeg van huis vertrokken GB'ers waren hem ruim voor het middaguur al rond, zodat zij besloten de broodjes met salami maar thuis op te eten.

Vogeltrek heeft dubieuze kanten

Ach, ach, lieve knofvogelfans! Nou moeten de Garlicbirders toch wel even wat kwijt inzake de, nu alweer flink op gang zijnde, vogeltrek: ‘Stelletje kutvogels!’. Zo, dat is er uit! Lopen ze de halve dag rond langs de Slikken van Flakkee, mooi weertje, hoewel wat fris, terwijl boven hun hoofden, veelal ongeveer van west naar oost, achter elkaar groepen vogels, of groepjes, of enkelingen, maar alles bij elkaar duizenden overvliegen. Mooi toch, zou u zeggen…Ja, zeker, mooi. En jawel, de vele honderden kieviten, ’t is leuk om te zien (en als de vogelbeschermers nou nog 1 keer beweren dat het slecht gaat met deze vogels, dan zullen de GB’ s roepen: ‘Joh, doe toch niet zo achterlijk!’). En die honderden koperwieken, echt heel leuk, toen ze zich eens goed lieten zien in de duindoornstruiken…maar die kleine vogeltjes van ongeveer het formaat vink die zonder onderbreking over kwamen, die bleven gewoon stug doortrekken. Niks even zitten in struik of boom; niks foerageren, zich te goed doend aan bes of zaad…Nee, ze vlogen als gekken door, richting oost. En nou hebben onze knofvogelvrienden duizenden vogeltjes gezien zonder te weten wat het waren. Lekker vogelen, hoor! Dat schiet zo niet op. En dan kunnen ze vele honderden ganzen hebben gezien (grauwe, rot, brand en nijl), dodaarsjes, wintertalinkjes, smienten, putters, een hoop zwanen, een havik, een smelleken, en zelfs een nieuwe op de lijst: de (hier zeldzame) grote pieper, maar toch is dat met die overtrekkende kutvogeltjes geen bevredigend vogelen. En dan hebben we het niet eens over al dat piepend, kwetterend en zingend volk dat weigerde te gaan topzitten, en zich verborgen hield in struik en boom. Wacht maar, ettertjes, tot de blaadjes gaan vallen!

Maar Tiengemeten maakt veel goed

De Garlicbirders laten zich door de frustratie van zaterdag niet op de kop zitten: vandaag togen ze gewoon weer naar Tiengemeten. En ook daar namen ze heel wat kleinere vogeltjes niet waar, maar toch op minder tergende wijze: het eiland ligt niet echt op de trekroute van de kleinere vogels. Maar wat het eiland (op hoogtijdagen helaas een natuurkermis, maar op maandagen, als het Rien Poortvlietmuseum en het bezoekerscentrum zijn gesloten nog goed te pruimen), wat het eiland aan fraais te bieden had, woog beslist tegen het ongeziene op. Wat dacht u van zo'n 60 tot 70 grote zilverreigers bij elkaar in de grote plas in het oostelijk deel! Diezelfde plas waar honderden kieviten en misschien wel duizend wintertalingen rondzwermden. En what about de bijzonder fraaie waarnemingen van bruine kiekendieven, een bruine kiekendief en slechtvalk samen, blauwe kiekendieven, een torenvalk, een schijtende buizerd!? En als kers op de taart, aan het eind van hun wandeling, spotten onze knofvogelvrienden een klapekster! Het gemaskerde beestje liet zich 2 keer heel goed zien. Kijk, en dat maakt het vogelen zo mooi, ondanks de teleurstellingen en frustraties die er ook zijn.

Ach, lieve knofvogel- en andere vrienden, erg veel van vogelen was het er de laatste paar maanden van 2012 niet van gekomen voor de Garlicbirders. U moet immers weten dat ook zij naast het vogelaarsleven een ander bestaan hebben. Een bestaan waarin je bijvoorbeeld een herinnerings-dvd voor een schoonzus en zwager ter gelegenheid van hun 40-jarige huwelijk in elkaar hebt te draaien. Om maar eens wat te noemen.
Maar gelukkig: in de allerlaatste dagen van dat jaar, en de allereerste van 2013 hadden de vogelaars dan weer eens wat ruimer de gelegenheid om zich met hun gevederde vrinden in veld en beemd bezig te houden. En dan was het toch weer geweldig, en dan hebben ze toch weer zoveel prachtigs gezien en gehoord. En als u het niet verder vertelt: ook weer duidelijk werd onze Garlicbirders dat de Zuid-Hollandse eilanden een aantal prachtige natuurjuweeltjes herbergen…helaas is de Kwade Hoek op Goeree inmiddels alweer zo bekend dat er busladingen Belgische vogelkesvrienden op af komen. Maar er is nog ergens daarzo een gebied, de GB’s waren er vandaag nog, dat nog niet door de telescopenhordes is ontdekt. En dat willen de GB’s graag zo houden!
Maar goed, wat hebben onze Knofvogelaars de afgelopen week zoal waargenomen? Een greep: wulp, groenling, scholekster, steenloper, tureluur, zeehond, drieteen en bonte strandloper, keivit, kleine zwaan, rot-, kol, brand- en grauwe gans, pijlstaart, slob-, berg-, krak-, kuif-, tafel- en wilde eend, smient, brilduiker, ree, putter, rosse grutto, cetti’s zanger, dodaars, zilverplevier, havik, buizerd, toren- en slechtvalk, kiekendief, rietgors, vink, pimpel-, kool- en staartmees, koperwiek en kramsvogel, graspieper, flamingo, lepelaar, zilver-, kok- en mantelmeeuw, en -en dit was misschien de leukste- de strandleeuwerik. Voor de tweede maal in hun vogelaarsbestaan, die laatste. Op de schorren van Kwade Hoek, drie stuks die dichtbij tussen de zilte plantjes scharrelden, en dat gewoon rustig bleven doen. We tonen u hierbij een afbeelding van de strandleeuwrik, opdat u zich kunt voorstellen waarom de GB’s zo verheugd over deze ontmoeting waren!

strandleeuwerik

1 dag, meer dan 50 soorten!

Ja, lieve knofvogelvrienden, 't was weer een onvergetelijke dag! Onze Garlicbirders stapten weer eens op het veer naar Tiengemeten (met met knoflookworst belegde broodjes, wit en bruin) en scoorden niet alleen de holenduif als nieuw voor de lijst, maar ook als waarneming de: zwarte ruiter, grote en kleine zilverreiger, lepelaar, slobeend, krakeend, kluut, zomertaling, meerkoet, bergeend, scholekster, witte kwikstaart, kievit, tureluur, canadese gans, veldleeuwerik, gierzwaluw, boerenzwaluw, buizerd, blauwe kiekendief, putter, rietzanger, brandgans, nijlgans, grauwe gans, kuifeend, tjiftjaf, fitis, groenpootruiter, kraai, koolmees, kauw, kokmeeuw, zilvermeeuw, blauwe reiger, merel, boompieper, tapuit, wintertaling, grutto, rietgors, spreeuw, bruine kiekendief, aalscholver, bonte specht, knobbelzwaan, bontbekplevier, oeverloper, waterhoen, fazant, fuut, ekster en de houtduif. En dat in nog geen 6 uur!

Kwade Hoek lang niet slecht!

De eerste echte Garlicbirdersexpeditie van dit jaar, want broodjes met knoflooksalami in de dagrugzakjes! Het was de tweede keer dat The Garlicbirders De Kwade Hoek aandeden. Veel regen voorspeld voor deze dag, maar met behulp van het weerprogramma op hun iPhone hadden onze knofvogelvrienden Goeree, want daar ligt De Kwade Hoek, als gunstigste mogelijkheid uitgekozen, en terecht! Geen regen van betekenis ondervonden zij; ja, zelfs een enkele zonnestraal kregen zij te zien. En vogels. Veel vogels toch weer. De ruimte ontbreekt om hier alle soorten te noemen, maar een willekeurige greep geeft toch een beeld: bruine kiekendief, rietgors, boompieper, tureluur, wulp, kievit, roodborsttapuit, bergeend, fazant drieteenstrandloper, rotgans...ach, wat een gevarieerd geheel! En dan dat mooie, afwisselende duin-, schorren- en strandlandschap. En de rust van zo'n Eerste Paasdag (geen eieren gevonden overigens)...geen nieuwe soort voor de lijst echter. De mogelijke goudvinkwaarneming van Garlicbirdster D. is te onzeker...maar dit mocht de pret weer eens niet drukken.

...en de kolgans!

Nauwelijks hebben de Garlicbirders de tafeleend verwerkt, of er is alweer een nieuwe ontdekking die alle aandacht opeist, maar de harten ook weer met trots vervult: vanmiddag om 14:30 uur ontdekken twee van de trouwste Garlicbirders temidden van een grote groep grauwe ganzen (respect man!) de eerste van een hele club KOLGANZEN. Op de Steinse Tiendweg, bij Gouda ergens. Zonder knoflook, maar in een frisse gevoelswind van -2 graden en onder een heldere hemel! Wat een feest weer! En wat een succesvolle club, die The Garlicbirders! Het kan haast niet anders of de felicitaties stromen straks binnen. In ieder geval van ons een welgemeend: chapeau!

En ook bedankt alle andere ganzen, smienten, berg- en wilde eenden, de buizerd, meerkoeten, waterhoen, zwanen, vinken, putters, mezen, kievitten, scholeksters, merels, kraaien en alle anderen!