IJseend, zeehond en paling

Hier op dit blog is het een tijdje stil geweest, maar dat wil niet zeggen dat onze Garlicbirders de afgelopen tijd hebben stilgezeten op vogelgebied. Kwade Hoek, de polders tussen Vlaardingen en Maassluis, Westplaat, ze zijn er weer geweest en hebben er veel gezien. En dan gisteren, buiten het vogelen om, zien ze in een singel in de buurt een nijlganspaar met 7 pulletjes!
Maar echt spectaculair werd het tijdens de zogeheten ‘car birding’’ expeditie langs de Brouwersdam van afgelopen zondag.
Naast de zeekoeten, de roodkeel- en brilduikers, de zaagbekken en de rotganzen zagen onze GB’ ers een ijseend. Maar nu niet op grote afstand dobberend op zee, maar gezeten op het strand naast de spuisluizen!  Op 5 meter afstand van het fraai gevederde mannetje lagen 3 vogelaars in het zand, met hun grote telescopen. Die wisten ook niet wat hun overkwam! Onze knofvogelaars kregen de ijseend ook zeer goed in het vizier. Bijzonder! Ze maakten een groep Waalse amateurs des oiseaux opmerkzaam op dit uitzonderlijke tafereel, en binnen de kortste keren stond de dam ter plekke vol met auto’s met Belgische kentekens. De ijseend wandelde het water in en ging eens lekker duiken. En toen wandelde hij het strand weer op om zich door nieuw aangekomen vogelaars eens goed te laten bekijken.
Inmiddels waren de GB’ers aan de Grevelingenzijde van de dam geraakt. Heel veel zaagbekken, aan die kant. En ook weer rotganzen, een samenkluitend groepje dodaarsjes en een spectaculaire club watersnippen.
Maar de observation extraordinaire van deze dag zou geen vogels betreffen, maar een zeehond. Het dier had zijn bolle toet al aan het begin van der GB' ers korte wandeling naar Scharendijke boven water laten zien. Op de terugweg toonde het dier zich weer, het olijke hoofd richting onze knofvogelaars gedraaid. Maar wat had hij daar in zijn flaphandjes, en wat stopte hij in zijn mond? Een vis? Nee, het was geen vis, het was een paling waarvan met smaak werd gehapt! Een paling! Nou, onze Garlicbirders durfden te wedden dat zelfs een Lenie 't Hart dit niet vaak gezien zal hebben, if ever!
Wel, mocht er nog een lezer zijn die het knofvogelen nog steeds als iets voor sufkezen geringschatte...dat zal na dit natuurverhaal wel anders zijn!

70 kleine zwanen op eerste trip van het jaar

Na nog een paar heel aardige, maar niet spectaculaire vogeluitjes eind vorig jaar (nou ja, die roodkeelduiker te Stellendam was toch wel even een superbelevenis…!), richtten onze Garlicbirders vandaag hun schreden naar de Slikken van Flakkee, voor hun eerste knofvogelexpeditie van dit jaar. Perfect winterweer, koud en glashelder; de ochtendzon tekende de kleuren en patronen op de verendekjes van de watervogels in het zanddepot zeer fraai uit. Slob-, krak- , kuif-, berg en wilde eend, taling, smient en zaagbek (middelste) toonden zich op hun mooist. Zelfs de honderden meerkoeten leken kleur te hebben. Het was prettig wandelen, met zo nu en dan ook eens een zangvogel in het vizier, zo rapporteerden de Garlicbirders. En dan nog eens waarschijnlijk het smelleken gezien, en mogelijk een sperwer, naast die honderden ganzen (kol, rot, brand en grauwe), wulpen, scholeksters en noem maar op. Ja, dit was een mooi begin van het vogeljaar. Maar toch hadden we er hier geen kond van gedaan, als niet een voor de Garlicbirders toch wel bijzondere waarneming was gedaan: een braakliggende akker met zo’n zeventig (70) kleine zwanen er in alle rust rondscharrelend tussen de grauwe ganzen en de kieviten. De kleine zwaan was al wel eerder gezien, maar in zo groten getale…!
Wij plaatsen hieronder het fotootje bij dat onze vrienden van de waarneming maakten. Onder ons, ik zie witte stippen, maar dat kunnen wat mij betreft net zo goed knobbelzwanen zijn, of soepganzen….of zilverreigers, meeuwen, plastic zakken…Maar goed.
En als kers op de taart ontmoetten de GB’ers tussen de basaltblokken van de strekdam bij Stellendam Buitenhaven (waar ze op de terugweg nog even een stop voor een knofbroodje maakten) een alleraardigste zwarte roodstaart in winterkleed. Het diertje vergezelde hen op hun wandelingetje rond de dam door steeds een stukje op hen vooruit te vliegen, en dan rustig op een basaltblok op hen te wachten. Een nieuw gevederd vriendje erbij!

Tja, die witte stippen dus.......

Puffen in Nederland, puffins op de Orkneys

Mensen, mensen, wat was het warm de afgelopen weken. De één had er meer last van dan de ander, maar wie er helemaal geen last van hadden, waren The Garlicbirders: Die zaten namelijk op de Orkney Eilanden, helemaal bovenaan in Schotland. En niet alleen ontliepen ze daar de tropische hitte in het vaderland, maar tevens konden ze er 16 nieuwe soorten voor op de Garlicbirders List of Birds noteren! En wel deze: Noordse stormvogel, Jan van gent, Grote jager, Kleine jager, Drieteenmeeuw, Zeekoet, Alk, Zwarte zeekoet, Papegaaiduiker, Grauwe gors, Kuifaalscholver, Grote mantelmeeuw, Oeverpieper, Bonte strandloper, Kruisbek, Roodkeelduiker.
Wat een prachtaanvulling! (Wel even met de aantekening dat het bij de kruisbek nog niet zeker is of het gaat om de Schotse variant, en dat de Grote mantelmeeuw, de Grauwe gors en de Bonte strandloper al in ons eigen land gescoord hadden kunnen worden, als de birders beter hun best hadden gedaan).

Puffin
Van al deze vogels maakte, nog voor de jan van gent, de grote en de kleine jager en de roodkeelduiker, de papegaaiduiker (of in het engels 'puffin') toch wel het meeste indruk op de Garlicbirders. Wat een koddig, maar desalniettemin uiterst stoer beestje! Als nietige badeendjes drijven ze op de zware golven van de oceaan, als kleurige speelgoedbeestjes staan zij met hun brede, oranje pootjes op de richels van de hoogste kliffen, en als razendsnelle opwindvliegtuigjes cirkelen zij met visjes in de bek achterelkaar aan in speelse vlucht! Éénmaal hoorden onze birders hun nogal bizarre roep, maar dat was middenin een stadje, dus daar klopt iets niet.

Whisky
Een deel van de Garlicbirdersploeg daar op de Orkney's heeft zich, naast het vogelen, tegoed gedaan aan plaatselijke whisky's, zoals de Highland Park (12, 18 en zelfs 25 jaar) en de Scapa. Zeer smakelijke, vrij zoete dranken. En zelfs bracht het Garlicbirdersgezelschap een bezoek aan de Highland Park-distilleerderij, alwaar het werd getracteerd op onder meer een bijzonder fraai gefilmde reclameclip waarin men de eigen whisky trachtte te verbinden met fee-achtige verschijningen met in slow motion wapperende shawls en prehistorische zonnewenderituelen. Daar trapten onze Garlicbirders natuurlijk niet in: 5000 jaar geleden was men al blij dat men een slap biertje kon brouwen. En waar had men toen sherryvaten voor het rijpingsproces van de whisky vandaan moeten halen? Nee, de Garlicbirders zijn niet gek!