van Cor tot de zwarte zee-eend

Excuses zijn er niet meer te bedenken…we moeten gewoon maar constateren dat The Garlicbirders weer veel te lang geleden iets op het blog hebben gezet. En dat was echt niet omdat zij niets beleefden op ornithologisch gebied. Integendeel! Was het geen bijzondere gebeurtenis dat zij een nachtje de vrije halsbandparkiet Cor te logeren hadden? Voor den drommel wel! En ach, het bijna traditionele drama van eendkuikentjes in de winter…Dit keer zagen onze knofvogelvrienden twee pasgeboren eendjes angstig zwemmend in het kielzog van moeder Blanche in het ijskoude water van de sneeuwomzoomde singel voor hun verenigingsgebouw. Boven hun hoofdjes (die van de kuikentjes) maakten meeuwen hun begerige scheervluchten. De andere dag zwom Blanche alweer alleen.

Maar dan vandaag: het was weer raak! Een vogel erbij op de Garlicbirderslijst. Want wat zagen onze vogelaars in zee, op enkele tientallen meters  van de Brouwersdam? Twee zwarte zee-eenden. Dicht genoeg bij om met de eigen verrekijkers een 100% waarneming te kunnen doen. Wat een kleine beestjes eigenlijk, om een hele winter op de grote zee door te brengen, dachten de vogelaars onder de indruk. Even eerder hadden ze bij een groepje brilduikers een ijseend (mannetje, al op lijst) gezien. Ook al geen grote eend. Verbazend eigenlijk hoeveel eenden en duikers er op de zee dobberden. De duikers waren overigens te ver weg om nader te kunnen determineren. En ongetwijfeld waren er in de verre groepen grote en brilzee-eenden aanwezig. Erg blij waren de Garlicbirders ook met de waarneming van 4 grijze zeehonden bij de spuisluizen in de Brouwersdam. En met die van een nonnetje (man) in z’n mooie zwart-witte pakje, en van de middelste zaagbekken en futen, vooral aan de Grevelingenzijde van de dam. En met de dodaarsjes. De mantelmeeuw die een dode meerkoet wegkaapte voor een hongerige ekster. En dit alles onder helder zonlicht in een snijdend koud sneeuwlandschap, met een soms spekgladde bestrating aan beide zijden van de dam. Een prachtige tocht weer….Tot de volgende keer, beste Garlicbirders!

voor het gemak zijn hier de vogels op het strand geplaatst; in werkelijkheid zwommen ze op zee.

Vreemde verhoudingen

Het zijn en blijven vreemde verhoudingen hier in de singels bij het Garlicbirders House. Het is elke dag, wat zeg ik, elk uur wat anders. Dan weer zit Soep alleen op de oever, moe van het gedoe van sibbeling Boer. Zijn de Garlicbirders weer bang dat Boer iets is overkomen, maar ontdekken zij, middels een ingelaste avondwandeling, dat waar ze ook bang voor moeten zijn, dan toch niet voor een verflauwing in de gevoelens van het gansje voor de zwaan, want Boer blijft Nand op de voet volgen. En trouwe Soep sjokt of peddelt er dan wel weer synchroon achteraan. Achter die Boer. En een enkele keer haakt Soep dan af.
Of dat Nand, die langzamerhand echt overspannen moet zijn, z'n frustraties dan maar botviert op Kees de Canadees die hij met felle snauwuitvallen naar de andere kant van de singel jaagt. Bij Soep en Boer komt Nand niet meer verder dan een flets beweginkje naar voren met de hals.
En dan...wat te denken van Manus, de kleine mantelmeeuw, die toch vaak dichtbij het gedoe te signaleren valt, als hij deze vreemde verhoudingen observeert...wat wil Manus?