'Hoe nu verder?’, avontuur bij Strijensas

Daar stonden de 2 Garlicbirders dan, bij een moddergeul die als pad diende langs een kletsnat land met kniediepe, nog met ijs bedekte plassen. Ze waren tot daar gekomen na een prettige, maar zompige tocht langs de oostelijke plassen in het Deltanatuurgebied langs het Hollands Diep bij Strijensas. Honderden wintertalingen en tientallen pijlstaarten hadden ze al gezien tussen alle andere eenden en de honderden grauwe ganzen; brilduikers, meeuwen, futen en aalscholvers; mezen die met hen waren meegevlogen. En nu wilden zij achterom, door het vloedbos. Links van hen prikkeldraad dat de Schotse hooglanders in het gebied binnen moest houden, rechts van hen een aaneenschakeling van diepe, nog beijsde plassen, en voor hen een als pad bedoelde moddergeul die bij hen traumatische herinneringen aan een wandeling door het moeras in Biebrza, Polen opriep.
Hoe nu verder? Teruggaan kon natuurlijk, maar dan zou de tocht van vandaag toch wel een teleurstellende worden. Maar door de modder verder was echt geen optie: Garlicbirder P. was bij een poging daartoe tot net iets onder de rand van zijn kaplaarzen in het slijk gezogen, de laarzen van birder D. waren zo’n 10 cm korter…
De moedige oplossing kwam van Garlicbirder D. Zij zag dat de grond aan gene zijde van het prikkeldraad veel minder zompig en nat was dan aan deze kant, een smalle strook weliswaar tussen draad en diepe plassen (eigenlijk al het Hollands Diep), maar ongetwijfeld beloopbaar. En zo geschiedde het dat onze knofvogelaars zich over het prikkeldraad werkten en langs het modderpad liepen tot waar dit weer begaanbaar werd. Daar wurmden zij zich weer door de heining heen. De Grote Modderhindernis was bedwongen!
Vlak daarop, als beloning leek het wel, vloog er een flinke, bruine vogel met trage wiekslag zo’n 30 meter voor hen op uit het veld om in het vloedbos te verdwijnen. Toen hij een bocht maakte en hen zo zijn profiel toonde, riepen beiden uit: roerdomp! Ja mensen, en zo was het: hun 4e visuele waarneming van deze mysterieuze vogel. Wat een geluk!
Nauw bekomen van dit opwindend gebeuren ziet D., en even later P., 3 reeën tussen de bomen in het moeras. Die zien haar ook, en hun witte spiegels verdwijnen dansend tussen de groenbemoste stammen. En dan klinkt er een geluid als de roep van een roofdier, een wolf of zo…Het duurt even, maar dan beseffen de Garlicbirders dat het geluid komt van een ree, dit is het blaffen waar deze hertjes bekend om staan. Nooit eerder hadden onze vogelvrinden dit gehoord!

Maar wacht, het avontuur ging nog verder! Het pad boog in al zijn modderigheid van het veld af, het moerasbos in. En daar, op en rond dit pad, graasden in totaal 8 hooglanders, groot en klein. Nu zegt bijvoorbeeld een Natuurmonumenten dat de minimale veilige afstand tussen mens en grote grazer 25 meter bedraagt. En dat je nooit achterlangs deze dieren dient te lopen. Inmiddels weten de Garlicbirders dat dit theorie is. In de praktijk zul je soms op veel kortere afstand langs deze roodbruine runderen moeten, ook achterlangs, en zeker als ze op je route staan. Wat de Garlicbirders ook weten, na een angstig treffen met een van deze dieren te Tiengemeten, is dat deze niet 100% betrouwbaar zijn.
En dan blijft dus een van de 8 runderen op het pad staan terwijl hij de Garlicbirders wel degelijk heeft gezien, sterker nog, terwijl hij hen nauwlettend volgt. Op dit soort momenten is het Garlicbirder P. die dan de ‘lead’ neemt. Hij zoekt rustig bewegend een weg zo ver mogelijk om het niet-wijkende dier heen, terwijl hij het op vriendelijke toon toespreekt in de trant van: ’Sta je daar zo lekker te grazen? Nou, wij lopen gewoon langs, heel rustig, zie je wel? En jij bent ook heel rustig, hè…’. Dit zonder het dier aan te kijken. Birder D., de meest getraumatiseerde, volgt hem, en kijkt ook het dier niet aan. En ook dit keer ging het goed, maar was het extra zwaar vanwege de moeilijke gang door modder en plassen. Spannend!
Verderop in het bos een tweede groep hooglanders op het pad! Er is hier meer ruimte voor een boog links om de dieren heen, blubberend en glibberend. Maar ook hier lopen de dieren niet zelf een stukje uit de weg. P. zet al zijn vocale talenten in om een sfeer van rust en goedwillendheid te creëren. D. doet nu ook mee: ‘ja, jullie zijn lief hè….wij zijn ook lief.’ Ook deze passage loopt goed af.
Bijna zijn ze het moerasbos uit als ze nogmaals een paar hooglanders op hun pad vinden. Twee jonge dieren dit keer die ook niet echt opzij gaan. Wat is er toch met die beesten? Maar ook nu komt het toch weer goed.

Was het tot dan toe zonnig, nu schoven er dunne, grijze wolken voor de zon. Maar dat deed er niet aan af dat de Garlicbirders nog mooie waarnemingen deden, zoals: de 3 putters op het prikkeldraad in volle kleurenpracht; of de zwart-witte vlucht van honderd kuifeenden; de slechtvalk wiens overvliegen een grote cirkel van verzenuwd rondzwemmende watervogels veroorzaakte. Het was een avontuurlijke en bijzondere dag!

En dan nog dit: Waar zijn de tafeleenden?

Dit jaar zijn de Garlicbirders er al 5 maal op uit geweest: Ackerdijk, Slikken van Flakkee, Kwade Hoek, Groene Strand/Westplaat en dan vandaag Strijensas. Alle tochten, zo is ons verzekerd, waren zeer de moeite waard, met in totaal vele waarnemingen. Een greep daaruit: baardmannetje, goudhaantje, groenling, staartmees, havik, waterral, kuifduiker, pijlstaart, ijsvogel, slechtvalk.
Maar wie ze ook waarnamen, niet die ene watervogel die er toch elk seizoen ook bij is tussen de kuifeenden en de smienten, de slobeenden en de talingen, de toppers, wilde eenden en de pijlstaarten, de bergeenden en de krakeenden, nee, tot nu toe zagen de Garlicbirders geen tafeleenden! Enig idee hoe dat zou komen? Stuur je theorie per e-mail naar de Garlicbirders!

Supervogelvoorjaar!

De Garlicbirders, lieve vogelvrienden, hebben het er maar druk mee, dit voorjaar. Met vogelkijken dus! De tijd nemen om eens fatsoenlijk te rapporteren, is er niet bij. Kunnen we het hen kwalijk nemen? Niet echt, naar wij denken. Zo’n geweldig vogelvoorjaar maak je niet elk jaar mee!
Maar ondanks de waarnemingsdruk hebben de Garlicbirders toch de tijd genomen, om mij snel bij te praten over de vogeltochten van de laatste weken. Met het verzoek dit aan u, beste lezer, over te brengen. Graag natuurlijk. En bij dezen.
(na dit nieuwsbericht volgt nog de Garlicbirders' Favoriete Filmkeuze, dus scroll goed door!)

De gebieden

In april en begin mei bezochten onze knofvogelaars de volgende vogelgebieden:
De Oeverlanden Hollands Diep bij Strijensas (nauwelijks nog bekend bij collega-vogelaars, maar wat een rijkdom aan gevederde vriendjes!).
De Groene Jonker bij Nieuwkoop (nog net geen filelopen tussen de met zware telescopen uitgeruste mede-vogelenden, maar dat is natuurlijk niet voor niks).
De Kwade Hoek op Goeree (voor wie van rust en ruimte houdt en ook nog eens ornithofiel is).
Westplaat (verrassend en nog niet van vogelaars vergeven natuurgebied aan de zuidzijde van de Maasvlakte).

De vogels

En wat hebben ze dan zoal in die gebieden gezien? Te veel om op te noemen! We beperken ons tot een selectie van voor in ieder geval voor onze Knofvogelaars bijzondere ontmoetingen:
Fraaie visuele waarnemingen van de snor. Een twintigtal kemphanen (bij een bouwput!). Mooie braamsluiperwaarneming. De roerdomp dichtbij en laag voorbijvliegend. Vijf buizerds tegelijk. Tuinfluiter en beflijster. Vele tientallen nachtegalen op het gehoor. Strandplevieren (2). Prachtig gekleurde tapuiten (en ook het roodborstgenre van die soort). Een paar maal kleine zilverreigers (vorig seizoen niet gespot).
Oeverzwaluwen. Zilverplevieren. Deze weken al meer zwartkopjes dan in het hele vorige seizoen bij elkaar! IJsvogels!
Gele kwikstaarten. Gelukkig al meer torenvalken dan in vorig seizoen bij elkaar.

Zoals gezegd, dit is een selectie uit de vele waargenomen soorten. Per waarneemdag en per gebied kwamen onze GB’ers aan tussen de 55 en 60 soorten, kunt u nagaan.
En o ja, de proviand op alle tochten behelsde naast bananen telkens broodjes met een of andere knoflookworst. Maar dat zal u niet verbazen.

GARLICBIRDERS' FAVORIETE FILMKEUZE! DIK DE DUK, DEEL 1 & 2

IJseend en mussen

En dat, lieve knofvogelvrienden en geïnteresseerden, maakt het vogelen nu zo leuk. Als we op de belevenissen van de Garlicbirders mogen afgaan, natuurlijk! Verleden week zondag trok een Garlicbirdersexpeditie er weer eens op uit naar de Oeverlanden Hollands Diep bij Strijensas. En al moest de route andersom, vanwege Schotse Hooglanders op een bruggetje, of misschien wel juist daardoor, onze vogelaars zagen heel veel eendensoorten (krak-, slob-, kuif-, tafel-, berg-, pijlstaart-, wilde, en wintertaling en smient, en brilduiker, als je die ook tot de eenden wilt rekenen). Met als klap op de vuurpijl, ver weg, maar uiteindelijk onmiskenbaar: een ijseend! Zomaar in het meer waar eens weiland was. Enige afgunst van uw kant is best begrijpelijk!
En die sperweruil in Zwolle dan? Zijn de Garlicbirders daar niet achteraan geweest? Neen! Een volmondig 'neen'! De Garlicbirders zijn vogelliefhebbers en geen vogelscoorders. Per ongeluk raakten ze een maand geleden verzeild in een groep Grootbetoeterde Lijstfanaten bij De Slufter, Maasvlakte Zuid (u weet wel, de arendbuizerd). Maar nooit, nooit zouden zij zich doelbewust voegen bij een opgetwitterde groep vogeljagers, om hoe een bijzondere soort het ook zou gaan!

Waar onze knofvogelaars wel plezier en vreugd uit putten zijn die onverwachte ontmoetingen, zoals zaterdag in Diergaarde Blijdorp (waar je de sperweruil overigens ook kunt bekijken). In deze dierentuin bevinden zich op z'n minst twee huismussenkolonies. Wilde, welteverstaan. Eentje zit er bij de trekvogelweide, alwaar ze de daar geplande ringmuskolonie hebben verdrongen.
De andere kolonie zit bij de manenwolven, in Zuid Amerika. En het was bij deze kolonie dat twee op dierentuinbezoek zijnde knofvogelaars deze bijzondere beelden konden schieten, de ene in de rol van kaasstengelaanbieder, de ander in de rol van natuurfilmer:



Om dit aardige filmpje in groter formaat te zien, ga naar het Ducksingel YouTube Kanaal

Weer helemaal terug!

Ach ja mensen, eerst maar eens een hartgrondig 'sorry'! Sorry dat we zo lang niks van ons hebben laten horen. En dat, terwijl er juist zo veel te vertellen was, de laatste, nou...9 maanden?! De reden van de lange afwezigheid van The Garlicbirders van internet is helaas niet iets om trots op te zijn. Maar we vinden dat jullie het toch moeten weten. Welnu, de Garlicbirder-webmaster (en fervent mede-knofvogelaar, nog steeds) heeft het laatste jaar naast het vogelen nog een andere obsessie ontwikkeld: de man is diep in de whisky gedoken! Godlof gaat het hier niet om een alcoholverslaving, nee, zo erg is het allemaal ook niet, maar hij weet inmiddels heel veel over single malt en speyside en sherry-butts en peat en de meest bizarre namen, waarvan Laphroaig nog zo'n beetje de simpelste is. Ons zegt het allemaal niet veel en eigenlijk interesseert het ons geen lor, maar als u wilt weten waar onze webmaster zijn tijd aan heeft gespendeerd in plaats van aan het Garlicbirdersblog, dan moet u maar eens op de site Singelwhisky kijken.
Maar goed, feitelijk zaten The Garlicbirders dus zonder webmaster en met een verouderd blog. Een pittige discussie in de Raad van Toezicht (de leden ervan zitten onder de Balkenende-norm, dat u het maar weet) en met de bewuste webmaster heeft ertoe geleid dat de laatste zijn tijd zo heeft ingedeeld dat hij zowel voor de knofvogelberichtgeving als voor zijn vreemde, geestrijke hobby ruimte heeft. Goed. Zand erover. En dan nu een snelle bijpraat:

Na mei vorig jaar, laatste bericht: de Alde Feanen, hebben de Garlicbirders echt weer heel veel ondernomen, nieuwe vogelgebieden ontdekt ook, en twee grote vogelondernemingen achter de kiezen: Een week in Biebrza Nationaal Park in Polen, en een week in het Friese Westergeest nabij het Lauwersmeer. Beide weken waren grandioos en ook prima verzorgd door The Garlicbirders Travel & Tour Organization. Hulde hiervoor!
Behalve aan ééndaagse bezoeken aan eerder beknofvogelde, maar altijd nog interessante gebieden, legden de birders ook weer nieuwe vogelterreinen open. Wij noemen Strijen-sas en de Oeverlanden Hollands Diep, en vooral ook de Brouwersdam en delen van de Grevelingenoevers.
Op praktisch gebied hebben de Garlicbirders, tijdens een eigenlijk zeer dramatisch verlopen expeditie in het Poolse Grzedy, de kaplaars ontdekt! En wat later ontdekten zij dat dit schoeisel dan wel van goede kwaliteit moet zijn (geen Intratuin-gevallen!). Maar wat heerlijk hebben al ze rondgestapt op het groene rubber.
Ja, en dan nu waar het toch om gaat in de competitieve vogelaarswereld: hebben The Garlicbirders in de blogloze tijd nog nieuwe soorten gezien? Of bijzondere oude? Wel wis en waarachtig! Wat hier volgt ter staving daarvan is slechts een greep zonder het oogmerk compleet te zijn. Houd u vast:
visarend, bastaardarend, kraanvogel, ijseend, grauwe klauwier, kuifleeuwerik, wielewaal, huiskraai, zwarte mees, hop, klapekster, grauwe vliegenvanger, grote zee-eend, kleine zwaan, casarca, nonnetje, appelvink, topper, grauwe kiekendief, grote stern en strandleeuwerik.
En ja, ook gaat er nog regelmatig knoflookworst op de broodjes of boterhammen. Maar soms ook pindakaas, bijvoorbeeld.

vandaag gezien in polder Oud Herkingen: de casarca.