one weekend, four first sights!

Ach, lieve vrienden van het knofvogelen, wat een weekend was het weer voor onze Garlicbirders! En speciaal de zondag! Maar laten we beginnen bij het begin op zaterdag, de opmaat voor de de unieke belevingen!
Welnu, zaterdag bracht een groepje GB'ers, vergezeld van de introducés P en P, een bezoek aan de Groene Jonker (u weet wel, van bijvoorbeeld de waterral!). Altijd aardig daar, in dat langzaam verlandende, bescheiden, maar vogelrijke gebied. Er staan ook altijd wel mede-ornithofielen achter grote telescopen naar min of meer bijzondere vogels te turen. En deze keer was er een vogelend telescopenclubje van gemengde kunne. Het bleek dat zij hun kijkbuizen gericht hadden op een...krombekstrandloper! En de GB'ers mochten daar ook even door loeren. Jawel, daar zagen zij de zich niet zeer onderscheidende kleine steltloper, Prachtig! Weer een nieuwe op de lijst! Maar of ze het beestje nu een volgende keer geheel zelfstandig kunnen determineren...we zetten daar een vraagteken achter.
En dan is het zondag. Hetzelfde clubje GB'ers dat de dag ervoor nog door de Groene Jonker banjerde is alweer vroeg op pad. Vandaag weer eens de Kwade Hoek, eindelijk de schorren weer eens op die per abuis te lang waren afgesloten. Maar op die schorren zijn ze nog lang niet, als ze de EERSTE BIJZONDERE WAARNEMING doen, vanaf het uitkijkpunt bij de parkeerplaats. Het is damesbirder D. die het beestje het eerst ziet, en ook benoemt: een draaihals! Ja, lieve lezer, u leest het goed! De draaihals, de Boomschorsgelijkende! De Schuwste der Spechten! Adembenemend dus, dat zult u begrijpen.
Nog steeds onderweg naar de schorren de TWEEDE BIJZONDERE WAARNEMING, in twee etappes van mogelijkheid tot zekerheid: een zwarte ooievaar! Zeker, de waarnemingen waren niet van zeer dichtbij, maar leidden onmiskenbaar tot die conclusie. Wij hoeven u niet het enthousiasme van onze Garlicbirders te schetsen, dunkt ons!
Na een fraaie wandeling over de door duizenden vogels bezochte schorren op het strand gekomen, ontmoette ons succesvolle clubje twee nieuwsgierige grijze zeehonden, net achter de schriele branding. Altijd leuk! En dan zien ze iets uit het water steken dat hen eerst eens op het hoofd doet krabben...Wat is dat nou? Birder P. elimineert en deduceert als een razende, en is dan nu de eerste die een naam geeft aan de DERDE BIJZONDERE WAARNEMING: een bruinvis! Goed, het gaat om een inmiddels in de Nederlandse kustwateren niet meer zeldzaam zoogdier, maar zeg nu zelf: hoeveel bruinvissen zag u alles bij elkaar? Nou dan!
U kunt zich de schier euforische stemming wel voorstellen waarin de Garlicbirders weer op huis aantrokken. Wat een weekend!

Koude Hoek

Ach, beste knofbloglezer, ook wij van de blogredactie zijn weleens kwaad op de Garlicbirders vanwege hun lakse aanlevering van kopij. En we zijn ook een beetje onbestemd kwaad op het weer, omdat het vogelvoorjaar week na week maar niet kan losbarsten. Maar goed, laten we onze kwaadheid maar opzij zetten, dat is gewoon beter voor ons welbevinden; en er is waarachtig wel wat te melden. The Gralicbirders hebben zeker wel de koude getrotseerd, de afgelopen maanden. Zo stonden zij diverse malen aan weerszijde van de Brouwersdam, en liepen zij bij stormachtige ijswind helemaal tot aan het eind van de pier van Hoek van Holland. Bijzonder om te vermelden is dat zij, naast de vele vogels, op beide plekken ook weer grijze zeehonden hebben gezien! En in de Grevelingen een gewone zeehond met jong. Echt waar, volgens onze knofvogelaars!
Maar goed, gisteren waren zij weer eens in de Kwade Hoek; gevoelstemperatuur min 2, de schorren alweer afgesloten (zijnde broedgebied), en weer eens geen mens te bekennen. Maar ondanks de kou enorm veel vogels, zowel in soort als in aantallen. Vanaf een hoge kijkplek zagen onze correspondenten bijvoorbeeld duizenden brandganzen op de schorren, met daartussen tientallen tureluurs. Mooie waarnemingen van kiekendief, eider, lepelaar, rietgors, roodborst, havik, rosse grutto, witte kwikstaart, drieteenstrandloper en wulp, maar ook ree en haas, om maar wat te noemen; gehoord geelgors en groenling; en in het weiland kieviten die het langzamerhand strontzat zijn om met de steeds weer invallende vorst op tussentrek naar het zuiden te moeten. En overal wel een heggemus te horen. Was het tijdens hun wandeling door dit fraaie stukje Nederland, ondanks de lage temperatuur, maar dankzij een toch aan kracht winnende zon soms zelfs behaaglijk warm, aan het einde van hun tocht, op de strekdam bij Stellendam Buitenhaven woei weer die van de laatste maanden zo bekende snijdend koude poolwind. Hier kwam deze Garlicbirdersexpeditie snel tot een einde. Een fantastische wandeling, zeker, maar hij deed het verlangen naar het echte voorjaar alleen maar groeien. Als zovelen zijn onze knofvogelvrienden (want dat zijn zij, met ook gisteren weer pepersalami op hun broodjes) DE KOU ZAT!