Ook slechte vogeldagen kunnen goed uitpakken!

Dan zijn er van die dagen, u kent ze vast ook wel, lieve lezer, van die dagen dat de zon zich nauwelijks laat zien, stormachtige winden duinen doen stuiven en regendreiging niet van de lucht is. Op het meer stuwen ontelbare golven zich schuimend naar voren, een verre branding slaat stuk tot nevel. Zo'n dag was het afgelopen zondag dus. En juist deze zondag wilde een clubje Garlicbirders er toch echt weer eens op uit (ja, die feestdagen, hoe prettig en vrolijk ook, zitten het vogelen soms danig in de weg!). Ondanks een toch weer mindere weersverwachting, ging men, en men koos voor het nabije Westplaat.
Nauw echter was men de deur uit, op weg naar de Garlicbirders -SUV (Stoer Uitziend Voertuig), of daar werd men een koppeltje grote gele kwikstaarten gewaar dat onrustig zoals zij dat doen boven de singel fladderde. Leuk, grote gele kwikken midden in de stad!
Te Westplaat viel de vogelstilte op die er heerste. Normaal is het een piepen en tjilpen van belang, nu was er slechts het loeien van de stormachtige wind en het knetteren van de hoogspanningskabels hoog boven. Eenmaal over het Oostvoornse meer heenkijkend viel onze knofvogelaars ook daar het gebrek aan vogels op. Gelukkig was er nog wel íets te zien: middelste zaagbekken, dodaarsjes en...3 wilde zwanen. De dieren dobberden er als gekken.
Dan stak men de dam over, naar de zeezij. Op de brede duinenrijgelijke dam was er ook niets te zien of te horen, en een blik over de grijze slikken onder de grijze lucht met ver weg een grijze teruggetrokken zee beloofde ook niet veel goeds. Ja, scholeksters en wulpen verder weg, wat bergeenden dichterbij...en weer een groepje wilde zwanen, die hun koppen in hun veren hadden gestoken, zodat onze birders het niet zeker wisten. En dan...over de dam vanaf het meer gevlogen, statig en sierlijk: 2 wilde zwanen; hun melancholische roep vliegt mee in de wind. In een grote, perfecte boog tegen de wind in vliegen zij naar hun soortgenoten op het slik. Met recht omhoog gestrekte halzen landen zij tussen hen in, Wat een gratie!
Met de groep zwanen nog in zicht stuiten onze Garlicbirders even verder op het lijkje van een zeekoet. Ze rollen het lichaampje voorzichtig om, en zien dat het vrijwel ongeschonden is. Ach toch, zo'n klein beestje dat zo thuis was op de zee, nu als aas op het land. ' Stomme rotnatuur', kan een der birders niet nalaten te denken.
Per GB-mobiel gaat het dan verder langs de rand van Maasvlakte II naar de Nieuwe Waterweg. Ook daar lijkt de oogst aanvankelijk mager; wat zilvermeeuwen, aalscholvers en een paar coasters op een ruwe, korte golfslag. Maar OK, daar toch een paar eidereenden in de verte...En dan, terwijl men in de auto net een broodje met pepercervelaat naar binnen werkt, minstens 2 jan-van-genten! Wat een magnifieke zwevers! Ze laten zich van hoog naar laag vallen, en al komt het niet van zo'n spectaculaire duik waar deze vogels beroemd om zijn, het is fantastisch om deze dieren hier te zien! En zo leert deze knofvogelexpeditie maar weer eens dat het niet per se om kwantiteit gaat.

De H is van Havik!

Het nare weer van de afgelopen weekeinden noopte de vogelaarswereld, dus ook onze Garlicbirders hun heil binnenshuis te zoeken. En ach, wat doet men dan…een van de Garlicbirders liep de Garlicbirders List eens door. Wist u dat daarop inmiddels 247 waargenomen soorten staan? Een andere Garlicbirder nam eens een boek ter hand. De H is van Havik, van Helen Macdonald. Zij raakte er meteen door gegrepen (het boek wordt wereldwijd ook lovend besproken).
Maar dan was er deze zaterdag in de periode zo tussen zonsop- en zonsondergang een droge periode met zon voorspeld, tussen een grauwnatte vrijdag en een regenachtige zondag door.
U begrijpt dat de Garlicbirders zich deze kans niet lieten ontglippen! Stonden ze toch om kwart over negen al op Westplaat, in de zon en een frisstraffe wind.
Hun eerste gang voerde door Hoekje Jans (goudvink!, maar dit keer niet cetti’s zanger) naar de openingen naar het Oostvoornse Meer. Op het meer waren eerder wilde zwanen gesignaleerd, zouden…Aanvankelijk leek het er niet op, maar jawel, jawel…daar, dichtbij, zwommen 4 wilde zwanen, bij vlagen aangelicht door de oranjegele ochtendzon. De eerste wilde zwanen van dit seizoen! En als mooie toegiften waren daar een grote en een kleine zilverreiger en een blauwe reiger op een rijtje naast elkaar, en soms bijna onzichtbaar op het ruwe water een groepje van zo’n 15 dodaarsjes.
Na een tocht in stormachtige tegenwind langs de Voornse Slikken belandden onze knofvogelaars bij het begin van het Laantje van de Bonte Piet (dit heet niet uit politieke correctheid zo, maar naar de bijnaam van de scholekster, naar welke vogel een voormalige kijkhut  aan het eind van het laantje was genoemd; de hut is 2x door stormvloed weggevaagd en nu vervangen door een kijkscherm). Dit laantje nu herbergt (minstens) een havik. Vrijwel elke keer als onze Garlicbirders erdoor lopen, zien ze in een flits (soms wat beter) die havik wegvliegen. Het zijn schuwe rovers (die haviken dan).
Nu keken de vogelaars het laantje in omdat ze het deze keer niet zouden belopen, maar wel de havik even wilden zien wegvlieden. Vooral de Garlicbirder die het boek van Helen MacDonald aan het lezen is natuurlijk.
Ze kijken het laantje af zover zij kunnen, zien niets, tot die Garlicbirder van het boek besmuikt roept: hier! vooraan! bij die plas! En waarachtig, met z’n poten in een plas aan het begin van het laantje staat daar een havik. De vogel is zich aan het wassen. Het dier ziet onze vrinden wel, maar maakt zijn karwei af, en vliegt na een halve minuut in een wijde boog en met trage vleugelslag tussen de bomen, uit het zicht. Wat een bijzondere waarneming! Zo goed zagen zij nooit een havik! Dit kan zo in de lijst van Garlicbirders Top Waarnemingen!

Best wel veel vogels in Somme-baai

Ja beste mensen, vanuit het Noord-Franse dorpje Favières laten de Garlicbirders, die daar met z'n allen zijn neergestreken, weten dat het rond de Baai van de Somme toch best wel een birders paradise is: in nog geen week tijd namen ze er welgeteld 86 soorten waar, waaronder niet de minsten als casarca en kraanvogel; tientallen zwartkopmeeuwen en eindelijk een visuele waarneming van cetti's zanger! En wat dacht u van de zwarte roodstaart of de wilde zwaan? Zwarte zwaan? Gezien door onze Garlicbirders! En, heel mooi voor de lijst, de ooit onzekere patrijswaarneming kon nu tot tweemaal toe opgewaardeerd worden naar 100% zeker! Het aardige ook van de streek van de Somme-baai is dat de vogels er lang niet zo schuw lijken als in Nederland. En dat de Fransen ook niet moeilijk doen over het dicht bij de vogels komen. Misschien heeft het eerste met het tweede te maken...

nu al waarneming van 2013?

Nou, beste knofvogelvrienden en andere belangstellenden, het volgende kan niet onvermeld blijven.
Was de Garlicbirders Waarneming van het Jaar 2012 toch wel de Baardmanshow in oktober bij de kijkhut aan het Jaap Deens Gat, Lauwersmeer (Gr.), 2013 is nog geen twee weken oud als wellicht nu al de Waarneming van het Jaar voor dit jaar al gedaan is! Allemachtig wat was dit prachtig, is de onverdeelde mening van de Garlicbirders over wat ze vandaag hebben gezien....
Onze knofvogelaars, zich door de vrieskou niet laten afschrikken hebbende, liepen zo rond half tien vanochtend door Hoekje Jans naar het kijkscherm aan het Oostvoornse Meer. Vanaf het pad naar het scherm hadden ze door een open plek in de berijpte struiken, tussen het riet door, een eerste blik op het meer. In dit stukje meer zitten altijd wel meerkoeten. Zo ook nu, tientallen. Maar iets verderop dreven, rustig in het vroege zonlicht, wel zestien wilde zwanen. Zoveel hadden de Garlicbirders er nog nooit bij elkaar gezien! De kijkers kleefden nu aan de hoofden. Wat ook gebeurde, eigenlijk zoals altijd, was dat de nerveuze meerkoeten zich en masse en luide tetterend uit het water verhieven, en wild fladderend en watertrappend laag over het oppervlak richting zwanen opvlogen. De zwanen, zich voor onze vogelvrienden in horizontale rij tonend, draaiden hun de hen zo kenmerkende snavels als tegelijk naar rechts, richting zon. Wat onze GB's nu door hun kijkers zagen, was een van de mooiste waarnemingen in hun bestaan: zestien rustige door een gouden ochtendzon beschenen wilde zwanen tegen een rietkraag als achtergrond, hun wit en alle andere kleuren intens in de heldere vrieslucht, en op de voorgrond, op de zwanen toe bewegend het met witte en zilveren waterspatten besprenkelde gewemel van de zwartgrijsglanzende meerkoeten. Dit alles overspannen door een strakblauwe hemel.
Ach lieve mensen, had u het ook maar kunnen zien...ook u was niet aan de natuurlijke ontroering ontkomen die zich van de GB's meester maakte. En nee, helaas...onze geluksvogels (no pun intended) beschikken niet over apparatuur om dit soort momenten mee vast te leggen. Ware dat wel zo, dan hadden zij vandaag prijswinnende opnamen gemaakt. Zoveel is zeker!

nee, dit is niet wat de Garlicbirders zagen.

Baardmanshow en wilde zwaan

Ja beste knofvogelvrienden, even een bericht van The Garlicbirders direct van het Friese platteland (want daar zitten zij deze midweek). De knofvogelaars konden met het verslag van de Grote Baardmanshow van vanochtend (bij Jaap Deen's Gat, excusez le môt, aan het Lauwersmeer), met dit verslag konden zij niet wachten tot na thuiskomst. Zo'n 30 baardmannen en -vrouwen voerden een acrobatische en soms hilarische act op in het riet dat het pad naar de kijkhut aldaar omzoomt. U had deze beestjes, die op zich al over een zowel schitterend als komisch als innemend uiterlijk beschikken, eens moeten zien zwiepen en zwaaien in de bepluimde riethalmen dat het een aard had, voortdurend hun helder tinkelende roep ten gehore brengend. Het was een lust voor oog en oor! En dus zo'n dertig, hè...
Het Garlicbirdershart kon even verderop ook weer sneller kloppen, toen de vogelaars in een poel, temidden van enkele kleine zwanen, hun eerste wilde zwaan ontwaarden, daarbij geholpen door hun zelfbedachte ezelsbrug: WI-lde zwaan : WI-gvormige gele plek op bovensnavel. Wat een dag weer! Dit alles werd gevierd met een extra snee Fries suikerbrood, zoals u zult begrijpen!